عرّض ، فما ظنّك به من عرّض أو صرّح بالسبّ ، والغرض من هذا كلّه تقرير ( 1 ) أنه فاسق مرتكب لعظيم من الكبائر لا مخلص له إلى العدالة بسبيل . ( 2 ) انتهى . از اين كلام ابوالمطرف شعبى - كه سيوطى آن را پسنديده واعتماد بر آن نموده - به كمال صراحت واضح است كه : قول اين كس - كه انكار تحليف زنى به شب كرده بود وگفته كه : آن زن اگر چه بنت أبى بكر صديق باشد ، ليكن تحليف نكرده مگر به نهار - موجب فسق وفجور وسقوط عدالت وباعث ضرب شديد وحبس طويل است ; حال آنكه نهايت ظاهر است كه در اين كلام هرگز اهانتى وتوهينى وتشنيعى واستخفافى به سوى بنت أبى بكر به تصريح متوجه نكرده ، آرى اينقدر است كه ذكر بنت أبى بكر كرده ودر حق زنى گفته كه : أو اگر چه بنت أبى بكر باشد ، واين گونه خلاف شأن است كه آن را سيوطى تعريض قرار داده . وهرگز عاقلى ريب ندارد در اين باب كه قول عمر به خطاب حضرت فاطمه ( عليها السلام ) كه : من خانه تو را خواهم سوخت ، ونيز گفتن اينكه : خانه را بر اين كسان كه مجتمع مىشوند در اين خانه - حال آنكه از جمله ايشان است جناب أمير ( عليه السلام ) - خواهم سوخت ، ونيز كلام أو كه : من أولاد تو را خواهم

--> 1 . در [ الف ] اشتباهاً : ( تقريراً ) آمده است . 2 . [ الف وب ] الفصل الثالث ، اين رساله در مجموعه رسائل سيوطى ، در كتب وقفيه جناب مصنف ( رحمه الله ) موجود است . [ القام الحجر : 66 - 67 ] .